{"id":677,"date":"2024-06-11T12:10:26","date_gmt":"2024-06-11T12:10:26","guid":{"rendered":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/?p=677"},"modified":"2024-06-11T12:10:26","modified_gmt":"2024-06-11T12:10:26","slug":"vlinders-fotograferen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/?p=677","title":{"rendered":"Vlinders fotograferen."},"content":{"rendered":"\n

<\/p>\n\n\n\n

Eindelijk zag het er naar uit dat ik samen met vriendinnen een ochtend konden plannen om vlinders te fotograferen.<\/p>\n\n\n\n

Afgelopen zondag was het zover. Om 4.10 uur ging de wekker, om rond 5.00 uur op de locatie te zijn. Om 5.30 uur zou de zon opkomen. Voordien wilde ik zorgen dat ik een vlindertje had gevonden en mijn camera op statief had staan.<\/p>\n\n\n\n

Afgelopen jaren is de populatie vlinders drastisch verminderd. Het werd daarom een opgave om een vlindertje te zoeken tussen de vegetatie. Als het nog erg koud is en er staat veel wind, dan verblijven de vlinders laag tussen de grassen. Normaal gesproken ga ik een avond van tevoren naar een locatie om een vlinder te spotten die al een slaapplaats heeft gevonden. Ik zet er dan een stokje bij, zodat ik de volgende morgen direct naar die plaats kan gaan. De reden dat ik graag \u2019s morgensvroeg fotografeer, is omdat het licht dan prachtig zacht is. Zodra de zon helemaal op is, vind ik het licht veel te hard.<\/p>\n\n\n\n

Nog een reden om \u2019s morgensvroeg te gaan is, dat er kans is dat het vlindertje onder de dauwdruppels zitten. Het duurt dan even voordat het vlindertje volledig is opgewarmd om te gaan vliegen. Je hebt dan alle tijd om een mooie compositie te bepalen. Het is ook heel bijzonder om te zien hoe het beestje ontwaakt. Het tongetje en voelsprieten komen voorzichtig in beweging. Dat op je schermpje van mijn camera te aanschouwen vind ik nog steeds magisch!<\/p>\n\n\n\n

Heb ik al verteld wat een zen moment dat is? Als de wekker gaat schreeuwt je lijf dat je wil blijven liggen in je lekkere warme bed.<\/p>\n\n\n\n

Zodra je in het veld komt ben je dat direct vergeten. Zeker op een mooie ochtend zonder wind en met overal dauwdruppels op de grassen en bloemen die daar groeien. Als daar de zon doorschijnt ontstaat er een veld vol diamantjes. Schitterend om te zien! Met op de achtergrond de vogels die steeds meer gaan zingen. Ik word daar heel gelukkig van.<\/p>\n\n\n\n

Met een kopje koffie erbij ga ik aan de slag.<\/p>\n\n\n\n

Ik fotografeer altijd van statief. Dat doe ik omdat het nog relatief donker is en daardoor de sluitertijd te lang is om uit de hand te kunnen schieten. Ik houd van lichte foto\u2019s. Daardoor moet ik de sluitertijd lang houden. Mijn ISO laat ik op 100 staan. Als je vanaf statief fotografeer, heb ik ervaren, neem je meer tijd om naar je compositie te kijken en exact en precies scherp te stellen op de plaats waar ik dat wil. Via liveview kan ik heel secuur (handmatig) scherpstellen.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Nadat ik tevreden bent met het maken van foto\u2019s, terwijl het vlindertje nog niet kan vliegen omdat het nog te koud is, stop ik nog niet. Een volgende uitdaging is namelijk om de vlinder te fotograferen als het bijna kan gaan vliegen. Ik wacht rustig af tot het moment de vlinder bewegelijker wordt. Een icarusvlinder hangt altijd op zijn kop te slapen. Zodra hij\/zij wakker wordt rol het tongetje elke keer uit en in. Dit doet hij om vloeistof op te zuigen. Het opwarmen begint pas als het vlindertje in de zon komt. Als het icarusvlinder verder begint op te warmen, draait hij zich om en klapt zijn vleugels uit, richting de zon, om volledig op te warmen.<\/p>\n\n\n\n

Zodra de vlinder dat gaat doen, moet ik alert blijven. Ik zorg dat ik niet te veel beweeg, anders is hij\/zij ervan door. Ik maak de eerste foto\u2019s bijna altijd met een diafragma van f2.8. Maar op het moment dat de vleugels opengaan, verhoog ik het naar f5 om onscherpte te voorkomen. Ik zet de camera op burst-modus om diverse foto\u2019s achterelkaar te maken zodra het vlindertje gaat bewegen. Tevens gebruik ik ook mijn afstandsbediening om bewegingsonscherpte te voorkomen.<\/p>\n\n\n\n

Om overbelichting van de vlinder op de foto te voorkomen, maak ik snel schaduw en druk af. Doe ik dat niet snel genoeg, dan sluit de vlinder zijn vleugels weer zodra het in de schaduw komt. Ik maak de schaduw door even met mijn lichaam voor het vlindertje te gaan staan.<\/p>\n\n\n\n

Het blijft elke keer een uitdaging, want het vlindertje kan plots wegvliegen. Maar als het is gelukt, dan maak ik van blijdschap een vreugdesprongetje!<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Mijn volgende uitdaging is om de vlinder vliegend vast te kunnen leggen.<\/p>\n\n\n\n

Nog even een paar tips:<\/p>\n\n\n\n

    \n
  • Ga je \u2019s morgenvroeg een vlinder zoeken. Begin dan op een plek waar de zon onderging (westen) Want ze zoeken een plek op om te overnachten, waar de zon het nog het langst aanwezig is, voordat de zon definitief onder gaat.<\/li>\n\n\n\n
  • Zoek goed laag in de vegetatie. Daar verblijven ze in de nacht.<\/li>\n\n\n\n
  • Ga niet te laat beginnen. Want in de zomer kan het rond zonsopgang al gauw 18 \u00e0 20 graden zijn. De vlinders zullen dan veel eerder actief zijn. De tijd om ze te kunnen fotograferen, zonder dat ze wegvliegen is dan zeer kort.<\/li>\n\n\n\n
  • Gebruik een statief zodat je met langere sluitertijden kan fotograferen.<\/li>\n\n\n\n
  • Fotografeer het liefst met een lichtsterke macrolens. Voor een mooie zachte achtergrond is een diafragma van f2.8 het mooist.<\/li>\n\n\n\n
  • Heb je geen macrolens, dan kan het ook met een zoomlens.<\/li>\n\n\n\n
  • Of schaf macrovoorzetlensjes aan die je op je standaardlens kan schroeven.<\/li>\n\n\n\n
  • Vind je het echt heel leuk om te doen, dan raad ik je aan een goede macrolens te kopen.<\/li>\n\n\n\n
  • Het allerbelangrijkste: GENIET VAN HET MOMENT EN VAN DE MOOIE NATUUR OM JE HEEN!<\/li>\n<\/ul>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Eindelijk zag het er naar uit dat ik samen met vriendinnen een ochtend konden plannen om vlinders te fotograferen. Afgelopen zondag was het zover. Om 4.10 uur ging de wekker, om rond 5.00 uur op de locatie te zijn. Om 5.30 uur zou de zon opkomen. Voordien wilde ik zorgen dat ik een vlindertje had gevonden en mijn camera op statief had staan. Afgelopen jaren is de populatie vlinders drastisch verminderd. Het werd daarom een opgave om een vlindertje te zoeken tussen de vegetatie. Als het nog erg koud is en er staat veel wind, dan verblijven de vlinders laag tussen de grassen. Normaal gesproken ga ik een avond van tevoren naar een locatie om een vlinder te spotten die al een slaapplaats heeft gevonden. Ik zet er dan een stokje bij, zodat ik de volgende morgen direct naar die plaats kan gaan. De reden dat ik graag \u2019s morgensvroeg fotografeer, is omdat het licht dan prachtig zacht is. Zodra de zon helemaal op is, vind ik het licht veel te hard. Nog een reden om \u2019s morgensvroeg te gaan is, dat er kans is dat het vlindertje onder de dauwdruppels zitten. Het duurt dan even voordat het vlindertje volledig is opgewarmd om te gaan vliegen. Je hebt dan alle tijd om een mooie compositie te bepalen. Het is ook heel bijzonder om te zien hoe het beestje ontwaakt. Het tongetje en voelsprieten komen voorzichtig in beweging. Dat op je schermpje van mijn camera te aanschouwen vind ik nog steeds magisch! Heb ik al verteld wat een zen moment dat is? Als de wekker gaat schreeuwt je lijf dat je wil blijven liggen in je lekkere warme bed. Zodra je in het veld komt ben je dat direct vergeten. Zeker op een mooie ochtend zonder wind en met overal dauwdruppels op de grassen en bloemen die daar groeien. Als daar de zon doorschijnt ontstaat er een veld vol diamantjes. Schitterend om te zien! Met op de achtergrond de vogels die steeds meer gaan zingen. Ik word daar heel gelukkig van. Met een kopje koffie erbij ga ik aan de slag. Ik fotografeer altijd van statief. Dat doe ik omdat het nog relatief donker is en daardoor de sluitertijd te lang is om uit de hand te kunnen schieten. Ik houd van lichte foto\u2019s. Daardoor moet ik de sluitertijd lang houden. Mijn ISO laat ik op 100 staan. Als je vanaf statief fotografeer, heb ik ervaren, neem je meer tijd om naar je compositie te kijken en exact en precies scherp te stellen op de plaats waar ik dat wil. Via liveview kan ik heel secuur (handmatig) scherpstellen. Nadat ik tevreden bent met het maken van foto\u2019s, terwijl het vlindertje nog niet kan vliegen omdat het nog te koud is, stop ik nog niet. Een volgende uitdaging is namelijk om de vlinder te fotograferen als het bijna kan gaan vliegen. Ik wacht rustig af tot het moment de vlinder bewegelijker wordt. Een icarusvlinder hangt altijd op zijn kop te slapen. Zodra hij\/zij wakker wordt rol het tongetje elke keer uit en in. Dit doet hij om vloeistof op te zuigen. Het opwarmen begint pas als het vlindertje in de zon komt. Als het icarusvlinder verder begint op te warmen, draait hij zich om en klapt zijn vleugels uit, richting de zon, om volledig op te warmen. Zodra de vlinder dat gaat doen, moet ik alert blijven. Ik zorg dat ik niet te veel beweeg, anders is hij\/zij ervan door. Ik maak de eerste foto\u2019s bijna altijd met een diafragma van f2.8. Maar op het moment dat de vleugels opengaan, verhoog ik het naar f5 om onscherpte te voorkomen. Ik zet de camera op burst-modus om diverse foto\u2019s achterelkaar te maken zodra het vlindertje gaat bewegen. Tevens gebruik ik ook mijn afstandsbediening om bewegingsonscherpte te voorkomen. Om overbelichting van de vlinder op de foto te voorkomen, maak ik snel schaduw en druk af. Doe ik dat niet snel genoeg, dan sluit de vlinder zijn vleugels weer zodra het in de schaduw komt. Ik maak de schaduw door even met mijn lichaam voor het vlindertje te gaan staan. Het blijft elke keer een uitdaging, want het vlindertje kan plots wegvliegen. Maar als het is gelukt, dan maak ik van blijdschap een vreugdesprongetje! Mijn volgende uitdaging is om de vlinder vliegend vast te kunnen leggen. Nog even een paar tips:<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":681,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[11],"tags":[19,17,14,18,16,12,23],"class_list":["post-677","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-verslag","tag-blog","tag-bokeh","tag-fotografie","tag-hobbyfotografie","tag-macro","tag-marjolein-van-hekke","tag-vlinder"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/06\/DSC07846-bewerkt.jpg","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/677","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=677"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/677\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":687,"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/677\/revisions\/687"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/681"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=677"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=677"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marjoleinvanhekke.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=677"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}